image description

МЧС Республики Беларусь

Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: хроніка пажару на заводзе жалезабетону ў Мінску

1533
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: хроніка пажару на заводзе жалезабетону ў Мінску

У нядзелю, 29 лютага 2004 года на дзяжурства заступіў другі караўл пажарнай аварыйна-выратавальнай часткі №25 Мінскага трактарнага заводу. З раніцы, як звычайна: змена, атрыманне інфармацыі па зводках і ад дзяжурнага па заводзе, заняткі па распарадку дня. Трывожны званок раздаўся на пункце сувязі часткі з Цэнтра аператыўнага кіравання горада Мінска.  

 - Першае аддзяленне на выезд!

 Апранаючы на ​​хаду баявую вопратку, хлопцы атрымліваюць пуцёўку  і бягуць да аўтамабіля. Гучыць  каманда і перадаюць ў эфір: «Рухаемся на вуліцу Перадавая, 6. Гарыць будынак завода жалезабетону». 

Камандзір аддзялення гартае даведнік  водных крыніц: калі названы канкрэтны адрас, то кожнаму  работніку МНС зразумела, што гэта  - рэальны пажар. Паварот, другі - і ўжо бачна, як сцелецца дым, а затым і сам падпалены будынак. 

13.31.  - Прыбылі на завод. Гарыць адкрытым полымем чатырохпавярховы будынак бетоназмяшальнага вузла. Патрэбны аўталесвіца  і дадатковыя сілы. 

Выратавальнікі  пад'язджаюць як мага бліжэй да месца пажару. Гучыць каманда на поўнае баявое разгортванне. 

13.33.  -  Гарыць драўляная абшыўка вузла, падалі ствол «А» на тушэнне. 

У адказ чуваць, што дадатковыя сілы ўжо накіраваны. Пакуль разгублены кіраўнік прадпрыемства нічога не можа растлумачыць, пад'язджаюць яшчэ тры аўтацыстэрны і штабны аўтамабіль МНС. 

13.40.  - Гарыць будынак бетоназмяшальнага вузла на другім, трэцім, чацвёртым паверхах. Ёсць пагроза распаўсюджвання гарэння. На тушэнне пададзены тры ствала. Вышліце дадаткова аўталесвіцу, аўтамабіль сувязі і асвятлення, мабільны паветразапраўшчык, каленчаты пад'ёмнік, - перадае штаб ліквідацыі надзвычайных сітуацый і пажаратушэння. 

Аўтацыстэрна з 12-й часткі становіцца на пажарны гідрант. Кіроўца прапаноўвае пераехаць і працаваць з другога боку пажару. Штаб атрымлівае дабро на змену пазіцыі. 

13.47.  - Працуюць выратавальнікі, кожны заняты сваёй справай. 

Справа па жалезнай лесвіцы ў амуніцыі вагай 15 кілаграмаў падняўся на ўзровень трэцяга паверха пажарны 12-й часткі - сяржант Дзіма Нікіцін.  Невядома, што прымусіла хлопца  зрабіць знак кіроўцу трохі зрушыць наперад, а самаму адступіць два крокі. А далей, як у кіно: ззаду недарэчна раздаецца глухі трэск, і цэнтр будынка пачынае асядаць. Нешта велізарнае, у некалькі разоў больш пажарнага аўтамабіля, як у запаволенай здымцы, падае ў яго бок... Краем вока бачна, як Нікіцін скоквае з лесвіцы, якая падае, выгінаючыся, нібы змяя ...Вакол скрыгат металу, трэск зламаўшыхся дошак, ляцяць кавалкі шыферу, воблака цэментавага пылу ўперамешку з дымам ... Яшчэ некалькі секунд, і шматтонная канструкцыя са страшным грукатам бурыцца ззаду аўтамабіля. Следам два ўдары скалыхіваюць  машыну: зверху  на капот падае лесвіца, а на кабіну шумна абвальваецца металічны паветравод. У машыне  - кіроўца, а ўнутры будынка -  звяно газадымаахоўнай службы з 12-й часткі, якое  праводзіла разведку на наяўнасць людзей.

Гучыць каманда: «Неадкладна пералічыць людзей!» Кіроўца выскоквае з машыны, падбягаюць хлопцы - усе цэлы: старшы пажарны старшына Віктар Калінін, пажарныя: сяржант Вадлен Дударчык і малодшы сяржант Дзмітрый Ламака, кіроўца  - старшына Ігар Перэсяляк. Але радавацца няма калі. 

13.49.  – Адбылося абрушэнне чатырохпавярховай канструкцыі бетонна-змяшальнага вузла. Пацярпелых няма!

Пацярпелых няма. Любы дыспетчар, заўсёды чакае і спадзяецца,  нават ў глыбіні душы моліцца Богу, каб пачуць гэту фразу: «Пацярпелых няма!»  І толькі пазней стала вядома, што намеснік начальніка штаба ліквідацыі, маёр унутранай службы Аляксандр Шамко, хутка ацаніўшы абстаноўку, за некалькі секунд да абвалу вывеў звяно з будынка. 

13.50. Працягваецца праца. Хоць ужо прыбыла дастатковая колькасць сіл і сродкаў, але вады на аб'екце не хапае. Гарыць уся велізарная куча металалому, перамешаная невядома з чым. 

14.08. Па радыёстанцыі распараджэнне: "Працягнуць да месца пажару з боку трактарнага завода магістральную лінію». 

14.19.  -  Лакалізацыя!

 14.26. -  Ліквідацыя, праліўка канструкцый. 

Але гэта яшчэ не канец. Першае аддзяленне, мокрае і ўжо змярзаўшае ад марозу, змянілі хлопцы з другога аддзялення, і потым яшчэ 6 з лішнім гадзін яны варушылі гэтую груду металу, праліваючы і, па магчымасці, разбіраючы яе з байцамі з іншых частак МНС.  Аўтамабіль з дапамогай пад'ёмнага крана Рэспубліканскага атраду спецыяльнага прызначэння вызвалілі з завалу і  адбуксіравалі у частку. 

Па матэрыялах часопіса “Служба спасения”

Читайте также:
«У сапраўднае пекла на шэсць гадзін» - гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі
История одной ЧС: река с запахом нефти
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: гарэла ў Мінску «сібірская тайга»...
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі:  Небяспечная хімія
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: "Аварыя на слуцкім мясакамбінаце"
История одной ЧС: Наводнение в Воложине
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі.  Выбух у шпіталі на вуліцы Розы Люксембург
История одной ЧС: как дожди чуть не смыли в котлован витебскую многоэтажку
«Небо затянуло так, будто сейчас появится смерч»: история одной ЧС
Пожар в Несвижском замке
История одной ЧС. Улица в огне: в 1991 году в Дзержинске загорелись 11 домов
История одной ЧС: железнодорожная катастрофа в Борисове
История одной ЧС: Газонаполнительная станция, Минск, 1972 год
Гісторыя адной надзвычайнай сітуаціі: Манеж згарэў з-за запалкі. Пажар 1985 года ў спарткомлексе “Працоўныя рэзервы”
История одной ЧС: «Резервуар летел как снаряд»
История одной ЧС: как столичный третьеклассник справился с пожаром
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: Нафтабаза загарэлася з-за ўдару маланкі
Как жертвами телевидения едва не стали 120 постояльцев гостиницы: история одной ЧС
История одной ЧС: Слуцк. Взрыв дома 4 июня 2008 года



Назад
Закрыть
Закрыть Закрыть Закрыть
Закрыть

Центральный аппарат МЧС

Территориальные управления

Департаменты

Закрыть

Территориальные управления

Закрыть