image description

МЧС Республики Беларусь

Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: гарэла ў Мінску «сібірская тайга»...

1040
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: гарэла ў Мінску «сібірская тайга»...

Вясной 60-га мінскія прыхільнікі Мельпамены чакалі прэм'еры п'есы Аляксея Арбузава «Іркуцкая гісторыя» ў Рускім драматычным тэатры імя Горкага. Вядомыя беларускія акцёры ўжываліся ў вобраз персанажаў, бавілі погляд  раскошныя дэкарацыі, выкананыя па эскізах мастака Армэна Грыгар’янца.

Але ж прэм'ера не адбылася,  увечары 25 красавіка тэатр па вуліцы Валадарскага ў Мінску ... запалаў. 

У той дзень, выходны для акцёраў, гледачоў не чакалі. Спектакляў не было. Аднак сцэна тэатра не пуставала - рабочыя сканчалі мантаж дэкарацый да «Іркуцкай гісторыі». Так як часу было ў абрэз, працы вырашылі весці проста на сцэне, сбрызнутай вадзіцай. А палове пятай  вечара метал пад рукамі слесараў яшчэ іскрыў ў двух-трох кроках ад цяжкай кулісы. А яшчэ праз 10 хвілін аксаміт успыхнуў і полымя пацягнула паветраным патокам уверх - да паднятых над сцэнай дэкарацый. «Пажар!» - панеслася над пустой залай з экспрэсіяй, якая магла б упэўніць самога Станіслаўскага...

Рабочыя сцэны, а пазней добраахвотная пажарная дружына тэатра кінуліся тушыць агонь. Але де там! Для таго, каб запусціць пажарныя краны і аўтаматычную сістэму тушэння, трэба было абабегчы пажарны пост, падвал, чацвёрты паверх. Лёгка сказаць… Лесвічная клетка закуліснай часткі хутка запоўнілася дымам і нясцерпным жарам. А таму і паляцеў у пажарную ахову Мінска трывожны сігнал. Равучы сірэнамі і палохаючы мінакоў, панесліся чырвоныя машыны. Па трывозе былі паднятыя выратавальнікі аж трох мінскіх частак, і мера гэтая аказалася зусім не лішняй.

У вокнах трэцяга і чацвёртага паверхаў закуліснай часткі тэатра ўжо клікалі на дапамогу 11 чалавек, у асноўным жанчыны. Шлях да выратавання па ўнутраных маршавых лесвіцах быў для іх адрэзаны. Пажарныя з дапамогай высоўных трохкаленных лесвіц эвакуявалі людзей з бухгалтэрыі і двух цэхаў - дэкарацый і касцюмерных.

Пылалі рабочыя пляцоўкі і пакрыццё сцэны, каласнікі, падвешаныя да іх кулісы і дэкарацыі. Драмтэатр хутка ператварыўся ў тэатр ваенных дзеянняў з пяццю баявымі ўчасткамі. Жар стаяў пякельны: у вокнах на ўзроўні каласнікоў палопалася шкло, у зале абваліліся ляпныя ўпрыгожванні і, сарваўшыся, дробнымі аскепкамі пырснула вялічэзная крыштальная жырандоля. Клубы з'едлівага дыму ахутвалі сцэну, прастору над ёй, залу для гледачоў. Хутка тэатр пагрузіўся ў змрок - па распараджэнні пажарных будынак быў абясточаны. Ўключылі чатыры пражэктарыі і відовішча пажару канчаткова прыняло злавесны выгляд.

Барацьба з агнём праходзіла для байцоў цяжка: з-за недастатковага напору вады «збаілі» пяць ствалоў, пададзеныя на закулісную частку і працоўныя пляцоўкі сцэны. Яшчэ два ствала - для абароны ад агню глядацкай залы - некаторы час і зусім былі сухія. Для таго, каб павялічыць напор, вырашана было скарыстацца рэзервовымі помпавымі станцыямі і адключыць вадаправод на асобных участках горада. Дарагая была кожная хвіліна і таму рабочых «Вадаканаклтрэсту» імчалі па горадзе матацыклы гарадскога ўпраўлення міліцыі.

Бушуючае ў тэатры полымя «расстрэльвалі» з 17 ствалоў. Праз некаторы час разведка высветліла, што агонь дабраўся да паддашкавага памяшкання над глядацкай залай. Туды кінуліся выратавальнікі і даволі хутка збілі полымя. Значна больш праблем было на даху над каласнікамі. Разбіраць канструкцыі і тушыць полымя прыходзілася ў клубах гарачага дыму і газу. Пяцёрка пажарных пад кіраўніцтвам маладога тэхніка-лейтэнанта Аляксандра Баброўскага пасля адчайнай сутычкі, у рэшце рэшт, уціхамірыла агонь. У шчыльным дыме глядацкай залы працавалі пажарныя начальніка баявога ўчастка Апалінарыя Уткіна. Ледзь было не абышлося без ахвяр - «хапануўшы» празмерную дозу атрутных газаў, паваліўся, як падкошаны, Баброўскі. Але  «прапажу» байца  своечасова заўважылі яго таварышы, якія прыйшлі на дапамогу.

Пажар у тэатры ўдалося лакалізаваць шостай гадзіне вечара, а да паловы восьмага ён быў канчаткова ліквідаваны.

Выгляд тэатра пасля пажару быў жудасным. Агонь цалкам знішчыў падвесную дэкарацыю. Моцна абгарэлі каласнікі і, часткова, сама сцэна і дах над ёй. Пякельны жар аплавіў крэслы глядацкай залы, цалкам «сцёр» роспіс столі і сцен. І ўсё ж, нягледзячы на ​​страты, у бітве з агнём пажарныя адстаялі залу для гледачоў, фае, «кішэні» сцэны, закулісную частку, касцюмерную і склад дэкарацый.

Магчыма, калі б не праблема з вадой спачатку, з пажарам атрымалася б справіцца значна хутчэй. Я ўжо не кажу пра незгаральную заслону, якой, дарэчы, тэатр абзавёўся адразу пасля надзвычайнага здарэння. Дакладней, пасля рэканструкцыі, якая ішла цэлы год.

Прэм'ера «Іркуцкай гісторыі» неўзабаве ўсё ж адбылася. Праўда, гэты спектакль мы гулялі на пляцоўцы клуба імя Дзяржынскага, а пазней - Дома афіцэраў. Для трупы пажар был трагедыяй.  Пасля яго адначасова трапілі ў лякарню з інфарктам дырэктар Оскар Абрамавіч Гантман і галоўны мастак Армэн Багратавіч Грыгар’янц. Пад следствам знаходзіліся намеснік дырэктара і начальнік пажарнай аховы.  Але страшна падумаць, што магло б здарыцца, калі б у тэатры ў той дзень знаходзіліся гледачы  - бо зала разлічаная больш, чым на 600 чалавек, а спектаклі  ішлі з аншлагамі.

Па матэрыялах часопіса “Служба спасения”

Читайте также:
«У сапраўднае пекла на шэсць гадзін» - гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі
История одной ЧС: река с запахом нефти
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі:  Небяспечная хімія
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: "Аварыя на слуцкім мясакамбінаце"
История одной ЧС: Наводнение в Воложине
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі.  Выбух у шпіталі на вуліцы Розы Люксембург
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: хроніка пажару на заводзе жалезабетону ў Мінску
История одной ЧС: как дожди чуть не смыли в котлован витебскую многоэтажку
«Небо затянуло так, будто сейчас появится смерч»: история одной ЧС
Пожар в Несвижском замке
История одной ЧС. Улица в огне: в 1991 году в Дзержинске загорелись 11 домов
История одной ЧС: железнодорожная катастрофа в Борисове
История одной ЧС: Газонаполнительная станция, Минск, 1972 год
Гісторыя адной надзвычайнай сітуаціі: Манеж згарэў з-за запалкі. Пажар 1985 года ў спарткомлексе “Працоўныя рэзервы”
История одной ЧС: «Резервуар летел как снаряд»
История одной ЧС: как столичный третьеклассник справился с пожаром
Гісторыя адной надзвычайнай сітуацыі: Нафтабаза загарэлася з-за ўдару маланкі
Как жертвами телевидения едва не стали 120 постояльцев гостиницы: история одной ЧС
История одной ЧС: Слуцк. Взрыв дома 4 июня 2008 года



Назад
Министерство
Закрыть
Закрыть Закрыть Закрыть
Закрыть

Центральный аппарат МЧС

Территориальные управления

Департаменты

Закрыть

Территориальные управления

Закрыть